Andriesdekkerweg 21, Waarland

0657637442

  • Grey Facebook Icon

Geldrop, 16 september 2018
Vaartspelgroep gaat vissen en oogst bakken vol witte druiven! 

Het is weer zover! Ons jaarlijkse weekend met de zaterdag vaartspelgroep is aanstaande. Een heel weekend weg met sportvrienden … daar droom je toch onrustig van! Wie denkt dat wij op zaterdag alleen maar kunnen blubberen heeft het mis. We doen ieder jaar mee met de IVN Natuurwerkdag  en gaan jaarlijks een weekend weg om nieuwe indrukken op te doen en uitdagingen aan te gaan. Persoonlijk heb ik al aan heel wat touwen gehangen, in grotten gekropen, bergen in Oostenrijk beklommen en op een XXL step gestaan. Dit laatste bleek voor een iets ouder wordende sportgroep erg gewaagd, want achteraf waren de kuitblessures binnen onze groep een algemene rage. Afijn, een gewaarschuwde vaartspelgroep telt voor 16 en daarmee reisden we dus af naar Hippolytushoef (in de kop van Noord-Holland). Zaterdag op de wadden en vervolgens op zondag tussen de druiven. Hoe verschillend kan het zijn.     

Eerst met een aantal kwartiermakers boodschappen doen bij de DEKA in Den Oever. De filiaal-manager kwam maar eens kijken wat daar met veel gelach binnenkwam. Helemaal vertrouwen deed hij het niet, tot hij de groeiende hoeveelheid boodschappen in ons wagentje zag. (Of wij nog een stukje donut wilde proeven .. maar natuurlijk!)  Speciaal voor ons werd een extra kassière  ingezet, dus alle boodschappen op de band en toen zei iemand … oh jé we zijn de portemonnee vergeten. Het filiaalhoofd zag zich al alles terug zetten, maar gelukkig was dit een grap en kon de kassière van start. Ik denk dat ze met Kerst wel een bonus zal krijgen.   

 

Zaterdag 10.00 uur werden wij aan boord verwacht van de Wieringen 130 en welkom geheten door schipper Jan Rotgans en kok Yvonne. Na wat inleidende grappen over en weer wisten we al snel wat we konden verwachten. Dit werd een fijne dag. Nadat ook enkele leden van de familie de Kok (zonder C O C K, maar met oma) aan boord waren kon de motor aan en ronkten wij de haven van Den Oever uit.


                                                         

We gingen eerst op garnalen- en krabben vangst. Jan gooide ervaren zijn sleepnet uit en sleepte een half uurtje rond in de Waddenzee. Onder grote belangstelling haalde hij vervolgens een redelijke bult binnenboord die we met z’n allen moesten uitsorteren op garnalen, krabben en ‘terug in de zee’. Vervolgens werden de garnalen aan boord gebakken en van de krabben werd een krachtige bouillon getrokken. Zeelucht maakt hongerig en daarmee was de eerste honger wel gestild.      

Ondertussen stond Yvonne in haar kombuis groente te snijden en een runderstoofpot voor te bereiden. Wie eraan twijfelt dat een vrouw twee dingen tegelijk kan doen, had ‘onze’ Yvonne eens moeten zien. Terwijl ze met vaardige hand de groente stond te snijden, vertelde ze over een boeiend leven in de horeca en op zee, kwamen alle tatoeages voorbij (gelukkig alleen op haar armen), schonk ze onze glazen vol met zelfgemaakte kruidenbitter en hield alles en iedereen in de gaten die de trap op- en af kwam. Even met blubberlaarzen in haar domein, of met een glas naar boven, en je kon op en neer naar de overkant zwemmen of gekielhaald worden. Bij haar geen onduidelijkheid!       

Na de garnalen en krabben gingen we met Jan, en in een platte boot, het wad op om mossels te rapen. Eigenlijk ook geen sport, want met drie handen had je zo al een boodschappenmandje van C1000 vol. Ondertussen vertelde Jan boeiend over de wadden, de steeds veranderende natuur, het vissersbestaan en heel veel andere feitjes. 
Eenmaal terug aan boord werden de mossels goed gespoeld, in de sorteerbak gegooid en konden wij opnieuw aan het werk om lege schelpen en kookbare mossels van elkaar te scheiden. Daarna gingen de eetbare mossels in de pan met wat groente van Yvonne en hier en daar een hand kruiden van Jan.
Het werd een zeer smakelijke maaltijd, aangevuld met rijst en tomaten. Gelukkig had ik in de runderstoofpot een alternatief  want alleen van het kijken naar mosselen krijg ik al uitslag.       
   
Al met al een fantastische en leerzame dag op het wad, waarvoor wij Jan en Yvonne dan ook hartelijk bedankten. Na een hand voor Jan overwoog ik nog even om Yvonne te bedanken met een Brabantse kus, maar besloot dit toch maar niet te doen. Je moet je geluk niet al te veel oprekken. 
Om iets te doen aan het culinaire buikje besloten we, vanuit de haven in Den Oever, terug te wandelen naar Hippolytushoef. Eenmaal thuis in onze ‘blokhut’ konden we gelijk aan het kaarten en Keezen omdat er niet gekookt hoefde te worden.  Na weer een avond discussie in groepjes en plenaire besprekingen (???) ging het richting bed, want morgen wachtte ons weer een mooie dag.

De volgende dag, even spontaan georganiseerd als zo af en toe wat regendruppels die zondag, reden wij naar Erik en Mariëlle (het zusje van Noëlle de Bont). Zij hadden 3 jaar geleden een verwaarloosde wijngaard overgenomen in Waarland. De wijnranken waren dringend toe aan een druivenpluk, dus dat was mooi. (Wij leren hoe je wijn maakt en zij hebben de oogst binnen!) Zeer gastvrij werden we ontvangen en of we koffie wilden? Nou dat wilden we niet! Eerst graag ‘het verhaal van hoe het zo was gekomen’  en dan maar gelijk aan de slag. Als volleerde seizoenarbeiders knipten we rij na rij leeg. 

 
De zoon des huizes had het hard te halen en reed in bezweet T-shirt af en aan om de volle bakken af te voeren en weer lege bij ons achter te laten. Om half twee was het schaft en we lieten ons de heerlijke en zeer verzorgde lunch goed smaken. Natuurlijk ging ook de wijn van een eerder jaar rond en waanden wij ons in het Wijndomein ‘De SlootGaert’ als een vaartspeller in Frankrijk. De zon en ook de wespen hadden er zin an en aan het eind van de dag had Erik 3.000 liter(!) druivendroesem in zijn bakken staan. Dit alles gereed om verder geperst en geklaard te worden. 2018 wordt een spraakmakend wijnjaar … aan ons heeft het niet gelegen. 

Na weer een leerzame en productieve dag reden we op onszelf aangewezen naar huis en dronken daar nog een glas op een prachtig weekend. De volgende staat alweer gepland in de agenda’s voor 2019!

Namens de vaartspelgroep,


Bert Vermeer